Zomerstorm…..

We waren wel gewaarschuwd
met code geel en rood
de takken om je oren
de bomen in de goot

Zo gaat het als de storm
te vroeg komt in ’t seizoen
nog niet klaar voor het verval
de natuur nog veel te groen

Soms komt in het leven
de storm óók zo onverwacht
zonder code geel of rood
en echt niet aan gedacht

Pluk daarom de dagen
van je eigen levensboom
ze zijn allemaal van jou
geniet en leef en droom

Want de laatste storm wacht niet
die waait wanneer hij wil
hij blaast en raast en neemt  
daarna valt alles stil…….

© Nel Zuurbier

 

 

 

 

Hooi en  vork

 “Doe het lekker zelf”
Zei de vork tegen de berg hooi
“Ik loop hier te zweten en jij zit daar mooi”

“Het is te zwaar en veel te veel
Dat red ik in mijn eentje niet
Ik krijg hiervan een burn out, zoals je ziet”

De vork gooide het bijltje er bij neer
En zakte zwetend naar de grond
Waar hij, tegen de berg hooi, een steuntje vond

Hij rustte en rustte
Het hooi wachtte gelaten
Tot de vork opeens zei: “Hooi, wij moeten even praten”  

“Als ik jou in kleine stukjes deel,
En steeds een béétje mee ga dragen
Zullen we dan een nieuwe poging wagen?”

Zo gezegd was zo gedaan
Die ene berg hooi werd vele beetjes
Zo redden de vork en het hooi het met zijn tweetjes

Ze waren allebei tevreden,
Het was een wijze les
Als je het hooi verdeelt, verdeel je ook de stress! 

 

 

De langste dag

Ik kijk er elk jaar weer naar uit
de langste dag van ‘t jaar
ik hou van licht en warm en zon
dus die lange dag, daar verlang ik naar 

Vroeg uit de veren op die dag
ik hoor de vogeltjes  fluiten
en zo sta ik dan om half vijf
al stil genietend buiten 

Na een vroeg ontbijt pluk ik de dag
ik wandel, fiets en fluit
want deze allerlangste dag
die buit ik lekker uit 

’s Avonds daalt de zon heel zachtjes
ik koester elk straaltje licht
maar o, wat duurt dat dalen lang
mijn ogen vallen langzaam dicht

kijk, daarom kan ik in december
de  langste nacht ook wel waarderen
dan doe ik zélf het licht weer uit
als mijn ogen protesteren…

 

 

 

4 en 5 mei…..nooit voorbij

nooit voorbij
nooit vergeten
altijd doorgeven
altijd blijven weten
dat voor onze vrijheid
onze vrede
is gestreden
en geleden

nooit voorbij
nooit vergeten
altijd doorgeven
altijd blijven weten
hoe kostbaar vrijheid is
hoe mooi de vrede
er nooit toekomst is
zonder een verleden 

niet voorbij
niet vergeten
vieren we vrijheid
koesteren vrede
staan stil
om door te gaan
om zin te geven
aan alle verloren leven……

 

 

Siem de Haan

Jarenlang lazen we jouw rijmpjes
of verhaaltjes in ’t Westfries
waarin benen “biene” werden
en “niet eens” dat werd “genies”

Heel mooi kon je ons vertellen
over  dialect en sfeer
want Westfries is niet alleen een taaltje
Westfries, dat is veel meer

Westfries is nuchter
en soms heel kort door de bocht
het was jouw talent Siem
dat dat onder de mensen “brocht”

De droge humor en de “woishoid”
liet jij voor ons leven
je hebt dat jarenlang
“verskrikkeluk mooi opskreve”

“Nou legt je pen voor altoid stil,
’t blad bloift leeg, gien nuw gedicht
jouw boek van ’t leven
Is nou voor altoid dicht”

En als we nu je boeken lezen
dan moeten we vast effe “gloime”
Siem bedankt, je heb ’t mooi gedaan
je kon prachtig Westfries “roime”!!